In Het Oogziekenhuis gebruiken de oogartsen en orthoptisten "kindvriendelijke" onderzoeken voor kinderen en baby's. Deze onderzoeken worden gebruikt om een indruk te krijgen van het gezichtsvermogende samenwerking van de ogen en het oog zelf. Welk onderzoek(en) u kind nodig heeft, wordt tijdens het eerste bezoek met de oogarts of orthoptist overlegd.

Als de pupillen reageren op licht, is het niet erg waarschijnlijk dat de baby blind is. Dit is zeker niet het geval, wanneer de baby op een lichtje reageert met het dichtknijpen van de oogjes. Een stap verder is het kijken naar een gewoon lampje of naar een fel gekleurd speeltje en dit bij bewegen volgen.

Verder kan met de oogspiegel eventuele afwijkingen worden gezien die een belemmering van het zien zouden kunnen zijn, zoals staar. Zo nodig kan ook een speciale handspleetlamp bij baby's worden gebruikt.

Bij het electrodiagnostisch onderzoek wordt nagegaan of de signalen uit de ogen die ontstaan bij het geven van lichtflitsen of bij het kijken naar bepaalde tv-beelden, normaal zijn en ook goed via de oogzenuwbaan in de hersenen aankomen. De oogarts die hierin is gespecialiseerd, gaat als het ware te werk als een elektronicus.

Het oog kan worden vergeleken met een tv-camera van waaruit elektrische signalen via de oogzenuw (de kabel) naar de hersenen (de studio of regiekamer) worden gestuurd. De signalen van de ogen worden gemeten met plakkertjes op de huid van het onderooglid en die van de hersenen met plakkertjes op de hoofdhuid.

Met dit onderzoek kan worden nagegaan of er een zwakke schakel is en zo ja, waar deze zich bevindt: in het oog, in de oogzenuw of in het ziencentrum in de hersenen. Verder kan de functie van de twee ogen met elkaar worden vergeleken, ook al kan het kind dit zelf nog niet aangeven.

Het gebeurt wel eens dat zelfs bij dit aanvullend onderzoek geen enkele afwijking wordt gevonden, terwijl het kind toch de indruk wekt niet goed te kunnen zien. De oorzaak hiervan kan zijn dat het zien bij het kind zich wat minder snel ontwikkelt dan bij leeftijdsgenootjes. Uiteindelijk kan het gezichtsvermogen normaal worden, alleen enkele maanden later.

Worden daarentegen wel afwijkingen gevonden bij het electrodiagnostisch onderzoek, dan gaat het meestal om aangeboren afwijkingen van het netvlies of van de oogzenuw. Deze kunnen berusten op een erfelijke aanleg of kunnen door factoren uit de omgeving zijn veroorzaakt, zoals door infectieziekte of gebruik van medicijnen tijdens de zwangerschap.

Met het druppelonderzoek wordt een eventuele brilsterkte bepaald. 
Kinderen onder de 6 jaar worden onderzocht met behulp van atropinedruppels. Hiervoor wordt bij de eerste afspraak of na een controlebezoek een recept en afspraak gegeven. Voor dit onderzoek moet twee dagen van te voren thuis gedruppeld worden. 
Kinderen boven de 6 jaar worden gedruppeld met cyclogyl. Deze druppel geeft een korte prikkeling van ongeveer 10 seconden, alsof er zand in het oog zit. Na een half uur inwerken kan de brilsterkte bepaald worden.
Het druppelonderzoek is eenvoudig en pijnloos. Uw kind mag, als het dat graag wil, bij u op schoot zitten, terwijl de onderzoeker enkele proefglaasjes voor het oog houdt. Uw kind hoeft alleen maar naar een lampje te kijken.

Bij het onderzoek wordt gekeken naar de oogstand, de samenwerking tussen de ogen en de gezichtsscherpte van het kind. Een objectief onderzoek (d.w.z. zonder dat het kind daar invloed op heeft) naar een eventuele brilsterkte wordt gedaan met behulp van druppels. Dit vindt bij alle kinderen, die voor het eerst in Het Oogziekenhuis voor een afspraak komen, plaats. 

Bij controlebezoeken kan dit onderzoek, als daar reden voor is, worden herhaald. Tevens wordt het netvlies en de lens onderzocht. Dit wordt met een oogspiegel (een speciale lamp waarmee in het oog gekeken kan worden) uitgevoerd. Alle onderzoeken zijn pijnloos en worden op speelse wijze uitgevoerd.