Maculagat


Maculagat - bij een maculagat is een gaatje in het midden van het netvlies (macula, gele vlek) ontstaan. Een maculagat leidt tot vermindering van het gezichtsvermogen en beelden zullen vertekend worden waargenomen. 

Maculagat

Licht komt door het hoornvlies, de lens en het glasvocht op het netvlies terecht. Het netvlies is een lichtgevoelige laag aan de achterzijde van het oog. Het netvlies zet licht om in signalen die naar de hersenen worden gestuurd. De hersenen maken hier een beeld van. Het midden van het netvlies wordt de macula (gele vlek) genoemd. Met dit deel van het netvlies kunnen we het scherpst zien.

Het glasvocht is een soort gelei dat de ruimte tussen de lens en het netvlies vult. Met het ouder worden verandert de samenstelling van het glasvocht geleidelijk en gaat verschrompelen. De achterkant van het glasvocht kan hierbij aan de macula gaan trekken waardoor er een gaatje in de macula kan ontstaan. Dit wordt een maculagat genoemd. Dit leidt tot een vermindering van het gezichtsvermogen en beelden zullen vertekend worden waargenomen.

De meeste maculagaten ontstaan spontaan, zonder duidelijke oorzaak. De kans dat er in het andere oog ook een maculagat ontstaat is 5-15%. Er zijn geen aanwijzingen voor een erfelijke afwijking. De kans dat een maculagat uit zichzelf sluit is heel klein. Als een maculagat niet met een operatie wordt verholpen, zal het gezichtsvermogen verder verminderen. Een maculagat leidt tot slechtziendheid, maar niet tot blindheid.

 normale macula (figuur 1) en een maculagat (figuur 2), grijs=glasvocht, roze=netvlies
normale macula (figuur 1) en een maculagat (figuur 2), grijs=glasvocht, roze=netvlies

Stellen van de diagnose

De oogarts zal in het oog kijken om het netvlies en de macula te beoordelen (fundusscopie). Hiervoor is het nodig dat de pupil eerst zo wijd mogelijk wordt gemaakt met behulp van oogdruppels. Om de macula te bekijken kan de oogarts gebruik maken van verschillende lenzen die voor het oog worden gehouden.

Daarnaast kunnen aanvullende onderzoeken nodig zijn om om de diagnose te kunnen stellen:
OCT-onderzoek en fundusfotografie.

Sluit de voorlees functie

Door deze site te bezoeken accepteert u het gebruik van cookies. Lees meer over cookies.

Deze melding niet meer tonen